Rąbię drzewo przed domem i zastanawiam się, czy ta piłka, w której się zakochałem, jeszcze istnieje. Czy miłość nie minęła. Czy jestem w stanie ją odzyskać. Czy po długim okresie separacji nie powinniśmy sobie powiedzieć: dość i pójść w swoje strony.

A później widzę Griezmanna podającego do Álvareza i jest mi wstyd, że mogłem tak pomyśleć. Kolejnego dnia widzę Valverde z klasycznym hat-trickiem i jestem w stanie przejść na kolanach pielgrzymkę na Jasną Górę z grupą nieznanych mi ludzi, prosząc o wybaczenie za chwilę zwątpienia i słabości.

Skupię się na tym pierwszym. Magicznym dotknięciu. Przejawie geniuszu.

Facet zostanie ze mną do końca życia.

Dużo negatywnych komentarzy pojawiło się po tym spotkaniu. Meczu Atlético z Tottenhamem. Ten jeden dotyk zmiótł wszystko pod dywan. Kibice mogliby zdemolować pół stadionu, a ja i tak zapamiętam zagranie Francuza.

Nie będę opisywał.

Nie będę nawet próbował ubrać tego w ładne słowa.

To trzeba zobaczyć.

Włączyć na telewizorze skrót meczu.

I znaleźć 54. minutę.

Wstać.

Kłaniać się.

Bić brawo.

Zapamiętać właśnie to.

Zafarbowany Francuz, którego odrzucały francuskie akademie piłkarskie, zrobił coś, co w moim wyobrażeniu piłki nożnej stawia go na równi z uwielbianym przez wszystkich Ronaldinho.

Ale ja nie chcę go równać z kimkolwiek.

Na półkach w mojej głowie zawodnicy nie stoją obok innych. Mają swoje miejsca. Nie ma lepszych i gorszych. Lądują na nich, bo przypominają mi, że ten sport jest piękny. Że gra może być piękna. Że niby delikatne dotknięcie piłki ma w sobie więcej magii niż Olaf z Krainy lodu.

Więc zróbcie to.

Włączcie i zobaczcie podanie Griezmanna z 54. minuty.

I gdy pomyślicie kiedyś — po tym, gdy powiedzą wam, że czegoś nie możecie robić, że powinniście zrezygnować, zająć się czymś innym —

gdy grupa ludzi stwierdzi, że się do czegoś nie nadajecie,

powie wam, że to miejsce jest zarezerwowane dla innych,

że szukają kogoś innego.

Większego.

Szybszego.

Silniejszego.

Młodszego.

Starszego.

Z doświadczeniem.

Bez doświadczenia.

Że szukają kobiety.

Że szukają mężczyzny.

Pamiętajcie, że to oni się mylą. A wy musicie tylko znaleźć tych, którzy mają otwarte oczy i dostrzegą, jaki skarb w was drzemie.