Warszawska izba wytrzeźwień nie różni się tak bardzo od bytomskiej. Ludzie są praktycznie tacy sami. Markowi wydawało się, że gdyby wszyscy żule z całego świata zjednoczyli się chcąc zamieszkać jeden rejon, stworzyć jeden kraj, zbudować jedno wielkie pijackie imperium, potrzebowaliby czegoś naprawdę wielkiego. Może jakąś część Bieszczadów albo Mazur. Administrację takiego społeczeństwa stworzono by z tych co potrafią wychlać najwięcej. Takie mocne głowy. Spojrzał na kulącego

Jedynie oni wydawali się przejęci. Chociaż nie! To byłoby okropne uproszczenie. Marek i Tomek srali w gacie. Jaki normalny człowiek dowiadując się, że zgraja wampirów postanowiła zapanować nad światem byłby do cholery normalny? - zastanawiał się Tomek. Co to znaczy, że mają zamiar podporządkować sobie ludzi? - głowił się Marek. - Co dwa tygodnie będziemy chodzić oddawać im własną krew jak do centrum krwiodawstwa? - zapytał podczas zebrania jeden z nich. Nikt nic nie wied

Nikt nie zwrócił uwagi na fakt, że w warszawskich firmach, w biurach czy na uczelniach brakowało tego dnia więcej ludzi jak podczas pierwszego uderzenia covid. W każdym warszawskim biurze szef jest świadom, że poniedziałek rządzi się swoimi prawami. Każdy szef wie, żeby najważniejszych zadań na dany tydzień nie przekazywać swoim pracownikom w pierwszy dzień po weekendzie. Każdy warszawski szef wie, że aby pracownik był produktywny należy pozwolić mu od czasu do czasu zabalowa

Historia nie pamięta chwili, gdy w jednym pomieszczeniu w tym samym momencie przebywało tyle wampirów z wyższych sfer. Plotki o tym, jakoby rycerze okrągłego stołu wysysali krew z ludzkich ciał nie znalazły żadnego potwierdzenia w zachowanych i zabezpieczonych w brytyjskich muzeach księgach. Uczniom Jezusa również nie udowodniono nic z tych rzeczy, chociaż niektórzy uczeni, skonfliktowani z kościołem twierdzili, że zamiana krwi w wino może symbolizować zupełnie coś innego jak

Minęło zaledwie kilka tygodni od chwili, gdy zjawili się z Warszawie, a mogliby już powiedzieć, że nie pamiętają jak wyglądało ich życie, gdy mieszkali na Śląsku. Czas w tym miejscu leci zdecydowanie szybciej, życie w stolicy przypomina film podczas przewijania.  - Jak zbyt mocno przytrzymasz, rach ciach i koniec dnia - mawiał Marek, a Tomek kiwał głową, gdyż nie przychodziły mu żadne inne określenia do głowy. Nawet w nocy czas nie zwalniał, a właśnie wtedy Marek z Tomkiem

Ledwie się powstrzymał. Prawie wypił wszystko. Nie dużo brakowało, a zwykła zachłanność pozbawiłaby go, jak myślał, cennego i ciekawego okazu, podwładnej, która ma nadzieję będzie mu towarzyszyć przez wieki. Ten smak krwi, tak niespotykany w zepsutym świecie jaki zastał po przebudzeniu, tak przyjemnie spływający po gardle, niczym krew dawnych szlachetnie urodzonych. Jeżeli przyjechał do Warszawy i nie uda mu się zmusić do służeniu mu przez grupę tych durniów i tak będzie zach

Wizja, którą Aleksander podzielił się ze swoimi pobratymcami była przerażająca, była nieunikniona i była ostateczna. Jedyną niewiadomą był czas. Nikt nie wiedział, jak odległy jest koniec. Nikt nie wiedział kiedy i jak się rozpocznie i jakie sygnały będą zapowiedzią jej początku. Na przestrzeni wieków wielu było ludzi odważnie i pewnie mówiących o końcu świata, wielu było oszustów i manipulatorów wykorzystujących tkwiący w ludzkich kościach strach przed śmiercią. Mówili, dajc

W ostatnim czasie tyle odbyło się zebrań w tym pomieszczeniu, że Emil miał wrażenie, jak gdyby w nim zamieszkał. Zamiast siedzieć w wygodnym skórzanym fotelu w swojej bibliotece, studiując księgi i książki jakie w niej zebrał napisane w różnych językach, kolejny raz został zmuszony do zorganizowania zebrania. Został zmuszony, bo niewyobrażalną głupotą z jego strony byłoby dopuszczenie do sytuacji, gdy grupa wampirów organizuje tajne zebrania w jego mieście bez jego zgody i uc

Wielki Alexander, król wszystkich wampirów, władca ciemności, pan zwierząt nocy, mniej znany, lecz groźniejszy od swojego starego druha Draca, śledził poczynania swoich niesfornych sługów, jak nazywał każdego wampira jaki istniał, z wielkim zdziwieniem. Zaskakiwał go brak szacunku dla starych tradycji, chęć bycia wolnym wampirem. Wolny wampir? Co to właściwie znaczy? Czym miałby się zajmować taki pozostawiony sam sobie krwiopijca? Grałby na wiolonczeli, akordeonie, a może zo

Od ich pojawienia się w stolicy, liczba niewyjaśnionych morderstw i zaginięć w Warszawie wzrosła znacznie, tak samo jak wzrosłaby liczba ofiar afrykańskiej wioski w której zamieszkały trzy wściekłe i głodne dorosłe lwy. Ludzie jeszcze nie zaczęli panikować, jednak niewiele brakowało, znaleźli się nawet tacy influencerzy co to wmawiali swoim wyznawcom, że tajne służby Trzaskowskiego usuwały zwolenników Nawrockiego i na odwrót, albo, że w Warszawie tajna organizacja wzorując s

Bogna była tak wściekła, że Warszawa tej nocy była szczególnie niebezpieczna. Wspólnie, z jedynie odrobinę mniej wściekłym Borysem, oraz ich przyjacielem Alexem przemierzali ulice stolicy w poszukiwaniu przygód. To, że przygody te polegały na wbijaniu ostrych zębów w miękkie ludzkie ciała to już inna sprawa. Potencjalnych ofiar było jak w ulu os. Całkiem przypadkowo wyszło, że akurat ta noc była pierwszą po ogłoszeniu wyników prezydenckich, ulice pełne były z jednej strony n

Pomieszczenie do którego zostali wprowadzeni, było conajmniej kilka razy mniejsze od tego, które teoretycznie robiło im za poczekalnie. Było klaustrofobicznie małe i nie mogłoby się w nim zmieścić więcej jak czterech dorosłych mężczyzn, albo dwóch mężczyzn i dwóch wampirów, jak teraz. Na środku tego niewielkiego pomieszczenia stał okrągły stół z dwoma krzesłami na przeciwko siebie, a pod jednym z nich Marek dostrzegł dwa grube łańcuchy przymocowane do podłogi, Tomek wskazał t

To nie w świecie ludzi istnieją wampiry, a w świecie wampirów istnieją ludzie. Do takiego wniosku doszli dwaj policjanci siedzący po raz kolejny w wielkim jak sala gimnastyczna biurze. Nerwowo kręcili się w obitych czarną skórą fotelach, Marek zastanawiał się czy możliwe jest zrobienie takiego wypoczynkowego cudy z ludzkiej skóry i czy ich gospodarze takimi rzeczami się w ogóle zajmują. - W sumie to zwierzęta nie bawią się jedzeniem, co nie?- powiedział do zamyślonego w fot

Patrzył na olbrzymią postać siedzącą na tym samym tronie na którym wcześniej, dzień w dzień i noc w noc przesiadywał Władimir. Nie był zwyczajnym wampirem, jakimś tam bezdomnym z ulicy przez przypadek przemienionym przez nieudolnego krwiopijcę. Zostałem wybrany przez swego pana, wyróżniony z tłumu, powtarzał sobie jak mantrę. Tak jak jego najbliżsi przyjaciele, wiernie służył Władimirowi. Jeżeli, kiedykolwiek pojawiało się jakieś zagrożenie, było tak szybko zwalczane, że sz

Byli jednymi z nielicznych ludzi wiedzących o istnieniu wampirów, ba, nawet byli świadkami ataku jakiegoś wyciągniętego z tych starych opowieści o krwiopijcach, przerażającego stworzenia w długim płaszczu zdecydowanie z innej epoki, z długimi pazurami, które jak widzieli z daleka bez problemu rozcinały tętnice szyjne wampirów zamieszkałych w zameczku, który nie tak dawno temu obserwowali. - Ja pierdziele, jak w Bladzie!! Spadajmy stąd!- wrzeszczał wtedy blady, jakby wykitow

Na zewnątrz pogoda jak z opowieści o arce Noego; wiatr łomotał o szklane okna luksusowego apartamentu na ostatnim piętrze w Warsaw Unit i wspólnie z wielkimi jak piłki tenisowe kroplami deszczu próbował włamać się do środka. Ktoś bardzo wrażliwy, mógłby odczuć delikatne bujanie się szklanej wieży. Wszystkie ściany zbudowane były z wielkich nieprzepuszczalnych światła słonecznego tafli szkła, sufit był jednolicie czarny i błyszczący jakby wymazany smołą. W pomieszczeniu nie

Borys siedział w fotelu z czarnej skóry wielkością dorównującemu łóżku w którym sypiał, a które zdecydowanie do małych nie należy. Między nim, a sufitem gdzieś tam wysoko w górze, wisiały na ścianach wielkie obrazy; Borys się nie znał, ale podejrzewał, że entuzjaści sztuki płakaliby ze wzruszenia mogąc je podziwiać. Pewnie niejeden ekspert wykitował w tym pomieszczeniu podziwiając wystrój tego wnętrza, zanim ostre wampirze zęby wysłały go w wieczną otchłań, czy co tam jest.

W całym zamku, niczym osy w ulu, rozeszła się informacja o ucieczce Bogny do stolicy. Wampiry nie różnią się niczym od podstarzałych pań na zebraniu kółka różańcowego; plotkują i szepczą o wszystkim i wszystkich; kto z kim sypia, kto z kim sypiał, albo kto z kim będzie sypiać. Władimir nie był zaskoczony, tak jak i jego doradcy; nie uważali Bogny za idiotkę chcącą we troje walczyć z ich bandą. Co prawda, nawrzeszczał na swego posłańca, gdy ten, stając przed nim i jąkając się

Nie mogli znaleźć lepszej kryjówki, jak najbardziej zaludnione miejsce w Polsce, gdzie ludzie przyjeżdżają i znikają każdego dnia; albo każdej nocy. W momencie w którym przekraczali elektryczną bramę, która otworzyła się odczytując najpierw tablice rejestracyjne, do ich wampirzych mózgów doszło, że to właśnie jest ta wybuchowa niespodzianka Borysa. Ich nowy dom. Warszawski pałac przez dziesiątki lat opuszczony i niszczony przez czas i pogodę, przez szkodniki i bezdomnych, prz

Patrzył na odchodzącego partnera z kotłującą się myślą w jego głowie, czy aby nie pozwolić mu zapukać do wielkich drzwi domu wampirów. Niech go zeżrą przeklęci krwiopijcy. Niech go pozbawią całej krwi jaka w nim płynie. Zanim Marek zrobił trzy kroki, on zdążył już się zbesztać za swoje myśli. Kochał tego gościa, nawet, jeżeli w tej chwili działał mu na nerwy. Ich relacja skojarzyła mu się z relacją pewnego seryjnego mordercy z USA, który mordując, gwałcąc i torturując kobiet