top of page



Wagary
Mam 14 lat. Idziemy na wagary. Ja, Igor, Wojtek i Michał. Wojtek wyciąga butelkę. Mówi, że zawędził tacie. Michał z plecaka wyciąga kieliszek. Mówi, że zawsze ma go ze sobą. Ja nie leję. Trzęsą mi się ręce po wczorajszym. Robi to Igor. Tak jak zawsze. Nawet już mu nie przeszkadza, że leje sobie samemu. Twierdzi, że to głupi przesąd. Kończymy jedną, ale nie mamy dość. Jeszcze kilka lekcji zostało. Za wcześnie, żeby iść do domu. Wiemy, co robić. Liczymy pieniądze. Będzie na dwi
Kamil Polka
29 kwi


Wstyd - część 1
Chyba znowu mam 10 lat. Stoję w różowych majtkach. W tych samych, w których zrobiono mi tamto zdjęcie. Pada na mnie promień światła. Światło reflektorów. Jestem na scenie. Gram w filmie, w którym grać nie chcę. Do którego mnie zmuszono. Z którego nie mogę zrezygnować. Mam 10 lat i znowu się ze mnie śmieją. Na ulicy obcy ludzie wskazują na mnie palcami. Chichoczą, mijając mnie. Mówią: cześć, Jasiek! Co dziś ubrałeś? Dalej mam 10 lat i pani z sekretariatu puszcza mi oczko i gła
Kamil Polka
15 kwi


List część 1.
Otworzyłem oczy i zastanawiałem się, co właściwie mnie obudziło. Jakieś walenie w ścianę? Grzmoty za oknem? Śmieciarze znowu stukają kontenerami? Gapiłem się w sufit. Głowa mi pękała po porannym piciu. W ustach sucho jak na Saharze. Na szafce nocnej nie było butelki wody. Jedynie telefon, paczka papierosów i zapalniczka. Odkryłem się. Przeciągnąłem się co tylko wzmogło ból głowy i wstałem. Ktoś pukał do drzwi. Cholera, mógłby to robić ciszej. Poszedłem wolnym krokiem. Czułem,
Kamil Polka
18 mar


Plotkary
Moja żona nie wierzy. Twierdzi, że Grażyna spod jedynki nic nie wie, a wiedziałaby od Anki spod piątki. Ona ma najlepszy widok. Podobno widzi wszystko. Z chłopakami na postoju śmiejemy się, że powinna chodzić w tym najdroższym pakiecie. Czasami wkurza mnie to, że mi nie wierzy, że zamiast tego łyka każde słowo tych swoich przyjaciółek. Wychodzę wtedy wcześniej. Z lekkim, że tak powiem poirytowaniem. Z myślą, że może fartem zgarnę dobry kurs. Taki do stolicy. Albo nad morze. C
Kamil Polka
17 mar


Zaginiony część 1
Stałem przed szkołą. Pół metra od drzwi wejściowych, na których wisiał plakat. Wyglądał na nim tak potulnie. Zupełnie jakbym patrzył w twarz mojego młodszego brata stojącego na swoich pulchnych nóżkach. Zdjęcie musiało być zrobione dawno temu. Wojtek już tak nie wyglądał. Miał więcej pryszczy na twarzy. Zmarszczone czoło. Takie, jakie mają starzy faceci. Ci, co to zawsze na coś są wkurzeni. – Ej, synek, dzwonek już był. Podskoczyłem i odwróciłem się szybko, gotowy do walki a
Kamil Polka
11 mar


Wstyd i chorągwie
Obudziły mnie dźwięki zza ściany. Państwo z naprzeciwka znowu wyjechali na weekend. Znowu zostawili dzieci same. Nastolatki. Od rana puszczają muzykę. W nocy też hałasowali. Kilka razy ubierałem kapcie z zamiarem wyjścia na korytarz. Zapukania do nich i rzucenia im kilkoma obelgami w twarz. Za każdym razem mówiłem sobie, że zaraz skończą. Że młodzi są, że się zmęczą. Głupi ja. Właśnie dlatego są niezmordowani. Też taki byłem. Pod nosem kurwuję i wstaję. Zza ściany słyszę Peze
Kamil Polka
24 lut


Świr
Nie wiem, co we mnie wstąpiło. Jakieś głosy w głowie kazały mi to zrobić. Każdej nocy atakowały mnie. Atakowały, i głośno i wyraźnie, tak jak pan teraz mnie słyszy, tak wyraźnie mówiły mi, że mam to zrobić. Nic nie mogłem na to poradzić. Co pan by zrobił, gdyby ktoś, kto może jest bogiem. Wierzy pan w boga? No właśnie, gdyby ktoś taki w środku nocy budził pana tymi słowami. Idź i zrób to. W tobie cała nadzieja. Bądź moją prawą ręką. No co miałem zrobić? Ja cały czas wierzyłem
Kamil Polka
13 sty
bottom of page